Προλάβαμε να πονέσουμε… εγώ για σένα κι εσύ για εκείνον!

ian

Είναι από αυτά τα βράδια που δεν μπορώ να κοιμηθώ επειδή πάλι σκέφτομαι εσένα. Εσένα που νομίζεις πως έχω ξεχάσει και πως δεν ασχολούμαι πλέον μαζί σου. Όμως, δυστυχώς, το μυαλό μου δεν έχει πάψει να ασχολείται μαζί σου. Το μυαλό μου δεν μπορεί να ξεχάσει όλα εκείνα τα όμορφα λόγια που κάποτε είχες πει. Το μυαλό μου δεν μπορεί να ξεχάσει πόσο πολύ σε ήθελα τότε. Δεν μπορεί να ξεχάσει πόσο πολύ σε θέλω τώρα.

Γιατί άραγε πρέπει να είμαι πάντα εγώ αυτός που θα θυμάται τα πάντα; Γιατί εσύ μπορείς να κοιμάσαι χωρίς καμία σκέψη στην αγκαλιά του, ενώ εγώ κοιμάμαι και ξυπνάω μονάχα με την σκέψη σου. Γιατί μονίμως έρχεσαι στα όνειρα μου αλλά ακόμα και εκεί στο τέλος φεύγεις; Γιατί μου το κάνεις αυτό;

Παλεύω για ώρες στο κρεβάτι να κοιμηθώ και όταν τα καταφέρνω ονειρεύομαι εσένα. Κι ορκίζομαι πως αυτά τα δευτερόλεπτα που σε βλέπω έχοντας κλειστά τα μάτια είναι τα καλύτερα της ζωής μου. Ακόμα κι αν δεν κρατάνε για πολύ… Πονάνε όμως πολύ. Αλήθεια πονάνε! Ειδικά την στιγμή που αποχωρείς. Μα καλά, πώς το καταφέρνεις αυτό; Πώς γίνεται ακόμα και στα όνειρα μου να με αφήνεις; Πώς γίνεται να με κάνεις να κλαίω ενώ κοιμάμαι; Πώς γίνεται να ζεις μέσα στο κεφάλι μου ενώ δεν υπάρχεις στη ζωή μου;

Μερικές φορές με ρωτάνε οι φίλοι μου αν σε ξέχασα. “Γίνεται να ξεχάσω ένα κομμάτι της καρδιάς μου;”, τους απαντάω… Και γελάνε γιατί ξέρουν πως ουσιαστικά δεν προλάβαμε να ζήσουμε πολλά μαζί. Δεν προλάβαμε να δημιουργήσουμε αρκετές κοινές αναμνήσεις. Δεν προλάβαμε να κάνουμε όνειρα. Δεν προλάβαμε να πούμε “σ’ αγαπώ”. Προλάβαμε όμως να πούμε “σε μισώ”. Προλάβαμε να πονέσουμε… εγώ για σένα κι εσύ για εκείνον. Προλάβαμε να απομακρυνθούμε… εσύ από εμένα κι εγώ από το μεγαλύτερο μου απωθημένο. Εσένα!

Και από εκείνη την ημέρα νιώθω ότι η καρδιά μου δεν χτυπάει κανονικά. Νιώθω ότι χτυπάει αργά, ίσα-ίσα για να με κρατήσει ζωντανό. Για να μπορώ να σε σκέφτομαι και να αναπολώ όλα εκείνα τα βράδια που μιλάγαμε, γκρινιάζαμε και μαλώναμε για ασήμαντα πράγματα. Όμως εκείνες οι στιγμές, αν και λίγες, δεν ήταν ασήμαντες για μένα. Είχαν αυτό το κάτι που λάτρεψα εγώ σε σένα. Είχαν εσένα!

Ξέρω πως σήμερα περνάς καλά. Το βλέπω πως περνάς καλά. Και χαίρομαι για σένα… Αλήθεια χαίρομαι! Δεν θέλω να αλλάξω την χαρά σου, ούτε θέλω να μάθω ποτέ ότι περνάς δύσκολες στιγμές. Θέλω να ‘σαι πάντα καλά, εκεί… στο δικό σου σύμπαν. Στο σύμπαν που προσπάθησα τόσο πολύ να ταξιδέψω κάποτε. Είχα για πολύ καιρό ένα εισιτήριο στα χέρια μου. Ίσως να το ήξερες, ίσως πάλι όχι. Δεν έφτανε όμως μόνο εκείνο το εισιτήριο για να έρθω να σε δω. Χρειαζόταν ένα “θέλω να έρθεις εδώ” για να το χρησιμοποιούσα. Χρειάζονταν μόνο αυτές οι τέσσερις λέξεις για να ταξιδέψω στο σύμπαν σου, τις οποίες δεν ξεστόμισες ούτε μία φορά. Βασικά τις είπες μία “μεθυσμένη” φορά, αλλά όπως τις είπες τις πήρες και πίσω. Τόσο απλά. Λες και ήθελα τίποτα περισσότερο από μία αγκαλιά

Και σήμερα είναι η μέρα που παραδέχομαι πως μου λείπεις. Μου έλειπες για μήνες. Κι ίσως να μου λείπεις και για χρόνια… πολλά!

– ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ (Fragiskos Aggelos Vidalis)

Διαβάστε ακόμα:

Γιατί είναι δύσκολο τον 21ο αιώνα να κάνεις μια σχέση της προκοπής;

Πως θα καταλάβεις ότι σε δουλεύει από το πρώτο ραντεβού 

Θα με χάσεις και θα κλαις αφού δεν ξέρεις τι θες

Κάντε Like στην σελίδα μας στο Facebook εδώ

 Διαβάστε όλα τα άρθρα εδώ

Γιατί είναι δύσκολο τον 21ο αιώνα να κάνεις μια σχέση της προκοπής;

sxesi

Από που να αρχίσω αγαπημένε μου αναγνώστη; Όχι πες μου από που… Πόσες αποτυχημένες σ-χέσεις πρέπει να έχω κάνει στη ζωή μου για να μπω στη διαδικασία να γράψω αυτό το άρθρο; Και για να σε προλάβω πριν πετάξεις καμιά κοτσάνα, δεν έχω εγώ το πρόβλημα.

Νομίζω ότι οι ανθρώπινες σχέσεις πήραν τον κατήφορο από τότε που μπήκαν στην καθημερινότητα μας τα τσατ γνωριμιών… Που και αυτά για καλό σκοπό δημιουργήθηκαν, όμως οι χρήστες του τα έχουν φτάσει σε άλλο επίπεδο.

Θες βρε παιδί μου να μιλήσεις με ένα normal άτομο και εκεί που νομίζεις ότι το βρήκες… τσοοοουπ σκάει μπροστά στην οθόνη σου ένα πουλάκι. Και πίστεψε με, δεν εννοώ αυτό το μοβ πουλί που έχει πάθει υστερία στο Facebook και τραντάζει το κεφάλι του, όπως ακριβώς κάνω κι εγώ όταν ακούω την ατάκα: “Δεν είμαι ακόμα σε mood σχέσης αλλά ας το πάμε λάου λάου”. Τι λάου λάου ρε γκάου γκάου… Άδειασε μας τη γωνιά σε παρακαλώ πολύ!

Και φυσικά σε αυτά τα τσατ, το πιο κοινότυπο πράγμα που θα σε ρωτήσει κανείς είναι τι ψάχνεις… Που εν μέρει, άμα το καλοσκεφτείς, δεν την λες και out ερώτηση, όμως έτσι μας έχουν κάνει να την βλέπουμε αφού ξέρουμε πως ό,τι και να πούμε, πλέον, όλοι το σεξ αναζητάνε. Πόσο κοστίζουν οι φουσκωτές κούκλες τέλος πάντων; Τόσο ακριβές πια;

Άσε που πλέον δεν ξέρεις και τι να απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα. Αν πεις ότι θα ‘θελες να βρεις κάτι πιο σοβαρό, θα τρομάξει. Αν πεις ότι θέλεις σεξ, θα σε πει τσόλι. Αν πεις ότι δεν ξέρεις τι θες, θα σε πει βλήμα. Αν πεις ότι δεν θες κάτι συγκεκριμένο, θα πει ότι δεν ξέρεις τι θες. Ε τι σκατά να πεις; Δεν μπορεί να καταλάβει κάποιος ότι πλέον δεν πρέπει να πολυσκέφτεται τα πράγματα κι ότι οι γνωριμίες μπορούν να προχωρήσουν μόνες τους και να εξελιχθούν σε κάτι πολύ καλό, αν δεν έχει φυσικά 14 μάτια κοιτώντας 14 διαφορετικούς κώλους; Χμμμ…

Κάνουμε τα πράγματα να φαίνονται τόσο δύσκολα ενώ είναι τόσο απλά. Σήμερα μπορεί να θέλω σεξ, αύριο μπορεί να θέλω σχέση, μεθαύριο μπορεί… δεν ξέρω κι εγώ τι. Έχει αναρωτηθεί ποτέ κανείς ότι το one night stand μπορεί να εξελιχθεί πολύ εύκολα σε many nights stand, τα many nights stand σε σχέση και που ξέρεις μετά… καλά στέφανα!

Επίσης αναρωτιέμαι και το άλλο… Ειλικρινά πιστεύει κάποιος πως μπορεί να γνωρίσει εξ ολοκλήρου έναν άνθρωπο από την μία και μοναδική φορά που θα ειδωθούν; Δεν έχει σκεφτεί ποτέ κανείς ότι ΣΥΝΗΘΩΣ υπάρχει άγχος την πρώτη φορά; Δεν έχει σκεφτεί ποτέ κανείς ότι εκεί, σε αυτές τις δίχως νόημα και ουσία γνωριμίες, μπορεί να βρίσκεται κάτι πολύ καλό που απλά δεν έδωσε την ευκαιρία στον εαυτό του να το δει;

Πως να κάνεις μια σχέση σοβαρή αν οι άνθρωποι πλέον δεν είναι σοβαροί και δεν μπαίνουν καν στον κόπο να σκεφτούν για μια φορά στη ζωή τους με το μυαλό και όχι με το… Θεέ μου σχώρα με!

– ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ (Fragiskos Aggelos Vidalis)

Διαβάστε ακόμα:

Oops…! He did it again: Τι κάνεις όταν το άτομο που γουστάρεις σε στέλνει στο friend zone

Πως θα καταλάβεις ότι σε δουλεύει από το πρώτο ραντεβού 

Θα με χάσεις και θα κλαις αφού δεν ξέρεις τι θες

Κάντε Like στην σελίδα μας στο Facebook εδώ

 Διαβάστε όλα τα άρθρα εδώ

Πως θα καταλάβεις ότι σε δουλεύει από το πρώτο ραντεβού

protorantevou

Είμαι από τα άτομα που έχουν βγει αρκετά ραντεβού στη ζωή τους και η αλήθεια είναι ότι δεν ήταν και τόσο επιτυχημένα. Μάλιστα, αν ήμουν τραγούδι, θα ήμουν σίγουρα το “Blank Space” της Taylor Swift, το οποίο και ακούω αυτή τη στιγμή γράφοντας το άρθρο.

Σου έχει τύχει ποτέ να βρίσκεσαι σε ένα ραντεβού, να ακούς τον συνοδό σου και να λες από μέσα σου: “Τα πιστεύει άραγε αυτά που λέει ο μαλάκας”; Αν ναι, τότε έχεις καταλάβει ότι σε δουλεύει. Αν πάλι όχι, τότε εσύ πιστεύεις σίγουρα τον μαλάκα, ο οποίος μετά από λίγο καιρό θα σε κάνει να βαράς το κεφάλι σου στον τοίχο και να ουρλιάζεις: “ΓΙΑΤΙ ΉΜΟΥΝ ΤΟΣΟ ΜΑΛΑΚΑΣ Ο ΜΑΛΑΚΑΣ;”. Το κάνω εικόνα και κλαίω λίγο…

Για να μην γίνει, λοιπόν, ποτέ μα ποτέ αυτό ΔΕΝ πρέπει να πιστέψεις όλα όσα ακούς. Κράτα μικρό καλάθι ακόμα κι αν ξέρεις κατά βάθος πως τα κεράσια δεν ακούγονται…

Σου λέει ότι ψάχνει για κάτι σοβαρό ενώ μόλις πριν πέντε λεπτά σου είπε ότι έχει πάρει τα φύλλα και τα δέντρα; Λυπάμαι αλλά θα συνεχίσει να παίρνει τα φύλλα και τα δέντρα, δεν θα μπορέσει εύκολα να ικανοποιηθεί με ένα “κλαδάκι”.

Μήπως σου λέει ότι είναι άνθρωπος της σχέσης, της αγάπης και της αφοσίωσης, ενώ λίγο πιο πριν είπε ότι έχεις πολύ ωραία κ@λ@ρ@ και ερεθίζεται; Δεν νομίζω πως αυτό είναι ένα κομπλιμέντο το οποίο λέγεται από κάποιον που είχε 5 χρόνια σοβαρή σχέση. Νομίζω πως αυτό λέγεται από κάποιον που έχει στο μυαλό του να κάνει 5 ώρες άγριο σεξ μαζί σου και μετά να σου πει: “Βye bye bye, άλλο η καρδιά μου δεν σε πάει”. Και τότε εσύ; Βάι βάι βάι…

Άσε με να μαντέψω και το άλλο… Σου λέει κι ότι χώρισε πρόσφατα από μία σχέση και δεν θέλει να βιαστεί να κάνει ξανά το επόμενο βήμα, οπότε το πάτε λάου λάου και βλέπετε; Το πίστεψες ε; Just sex ονομάζεται αυτό σε ελεύθερη μετάφραση!

Αν ειδικά κανονίσατε το ραντεβού σας μέσω Facebook και όλα τα συναφή και έγινε όλη η συνεννόηση μέχρι και την τελευταία στιγμή από εκεί, δίχως να ανταλλάξατε τα κινητά σας, κλάφτα Χαράλαμπε… το δούλεμα πάει σύννεφο. Γιατί δεν σου είπε να ανταλλάξετε αριθμούς; Ή γκομενάκι έχει ή δεν έχει σκοπό να δώσει σε εσένα αυτόν τον τίτλο.

Λέει χίλια καλά για την προσωπικότητα σου όμως σε όλες τις προτάσεις που θα πει κρύβεται και ένα “αλλά”; Πέτα ένα 10ευρω στο τραπέζι και φύγε γιατί μετά τα νεύρα σου δεν θα ‘ναι καλά.

Χτυπάει το κινητό και πάει να μιλήσει πιο πέρα; Δεν χρειάζεται να πετάξεις ούτε 5ευρω στο τραπέζι… ΤΡΕΧΑ! Ή ακόμα χειρότερο, δεν βγάζει καν το κινητό από την τσέπη… Δεν λέω να το έχει στα χέρια όλη την ώρα, αλλά αν το έχει κρυμμένο στην τσέπη… μάλλον κάτι ξέρει που μένει κρυμμένο!

Αναφέρεται πάνω στην συζήτηση για τα κολλητάρια που είδε στο προφίλ σου στο Facebook και ρωτά διάφορα; Σε θέλει για προξενήτρα!

“Θα σου στείλω”, λέει μόλις χαιρετηθείτε, λίγο πριν πάρει ο καθένας τον δρόμο του κι εσύ από μέσα σου γελάς και αναρωτιέσαι πως θα φτάσεις σπίτι σου που έχεις σχεδόν κατουρηθεί πάνω σου… Όχι ρε, δεν θα στείλεις. Αν έστελνες δεν θα το έλεγες, απλά θα το έκανες!

Στο τέλος του ραντεβού σας προσπαθεί μάλιστα και να απολογηθεί, δίχως να αναφερθείς εσύ σε κάτι, για το επόμενο ραντεβού σας, το οποίο δεν θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί σύντομα επειδή έχει κάτι δουλειές, έχει εξεταστική, έχει να πάει τον σκύλο στον κτηνίατρο, βασανίζεται με τα οικονομικά και άλλα προβλήματα; Δεν σε γουστάρει!

Αχ αχ τι να σε κάνω… Πρέπει να μάθεις τον κανόνα, το είπε και το Μαρινάκι… Rule #1 is that you gotta have fun, but baby when you’re done you gotta be the first to run! Συνεπώς δεν ακούς τίποτα απ’ όσα λέει, παίρνεις ό,τι θέλεις και προλαβαίνεις, την κάνεις με ελαφρά πηδηματάκια και μην τον είδατε τον Παναή!

– ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ (Fragiskos Aggelos Vidalis)

Διαβάστε ακόμα:

Ένα χειροκρότημα στον μαλάκα μας

Θα με χάσεις και θα κλαις αφού δεν ξέρεις τι θες

Δεν μπορούν να κάνουν σχέση με εμάς αλλά μπορούν με άλλους

Κάντε Like στην σελίδα μας στο Facebook εδώ

 Διαβάστε όλα τα άρθρα εδώ

Θα με χάσεις και θα κλαις αφού δεν ξέρεις τι θες

thamexaseiskaithaklais

Πολλές φορές συναντάμε στη ζωή μας ανθρώπους που δεν ξέρουν τι θέλουν. Ανθρώπους που δεν είναι σίγουροι για το πως ακριβώς μας βλέπουν. Μας βλέπουν ως φίλο τους; Μας βλέπουν ως εχθρό τους; Μας βλέπουν ως εραστή τους; Το σίγουρο είναι ότι εγώ δεν μπορώ να απαντήσω σε αυτά τα ερωτήματα, γιατί αυτό πρέπει να το κάνει κάποιος άλλος, ασχέτως αν δεν μπορεί.

Έχω βρεθεί αρκετές φορές σε εκείνη τη θέση, την άβολη θέση που απλά κάθεσαι και περιμένεις εκείνη τη στιγμή που θα συνειδητοποιήσει και θα σου πει τελικά το πως ακριβώς σε βλέπει. Βέβαια, μερικές φορές δεν το λένε και με απόλυτη σιγουριά. Από την άλλη, άλλες φορές σιωπούν, δίνοντας σου έτσι μια διαφορετική απάντηση στο ερώτημα που σε βασάνιζε κατά καιρούς. Κι αυτή είναι σίγουρα η χειρότερη απάντηση.

Αυτοί που δεν ξέρουν τι θέλουν ονομάζονται αναποφάσιστοι. Ορισμένοι τους αποκαλούν και μαλάκες. Whatever… Ωστόσο, υπάρχουν και τα άτομα που σήμερα σε βλέπουν ερωτικά και αύριο φιλικά. Άτομα για τα οποία η Katy Perry είχε γράψει το 2008 μία από τις μεγαλύτερες της επιτυχίες με τίτλο “Hot ‘n’ Cold”. Και πραγματικά ο κάθε στίχος αυτού του τραγουδιού αντικατοπτρίζει τα αναποφάσιστα άτομα που μπαίνουν στη ζωή μας, ειδικά ο στίχος: “Αλλάζεις γνώμη όπως ένα κορίτσι αλλάζει ρούχα“. Και ξέρετε πόσο συχνά αλλάζει ρούχα μια κοπέλα. Πόση ώρα κάνει για να σκεφτεί τι να φορέσει. Πόσες φορές αλλάζει μέχρι να καταλήξει στο συνολάκι που θα της αρέσει περισσότερο.

Και τελικά τι είμαστε για τους αναποφάσιστους ανθρώπους; Μία μπλούζα που θα την φορέσουν δοκιμαστικά για ένα μήνα και αν δουν στην πορεία πως δεν τους αρέσει τελικά τόσο πολύ, θα την πετάξουν; Μήπως αυτό είμαστε για εκείνους; “Φορεμένα ρούχα” που δεν χρειάζονται στην ντουλάπα τους; Που δεν ταιριάζουν στην γκαρνταρόμπα τους;

Πρέπει να σταματήσουμε να ασχολούμαστε με τους αναποφάσιστους, να τους διώξουμε από την ζωή μας. Στην τελική, μπορεί έτσι να χάσουμε ένα άτομο που θα θέλαμε απεγνωσμένα να είναι κομμάτι της καθημερινότητάς μας, ένα άτομο που μας άρεσε πολύ, όμως εμείς θα βρούμε κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, αυτό που πραγματικά θέλουμε. Οι αναποφάσιστοι θα πρέπει να λυπούνται, γιατί δεν θα βρουν ποτέ αυτό που θέλουν. Γιατί πολύ απλά δεν ξέρουν τι θέλουνε.

– ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ (Fragiskos Aggelos Vidalis)

Διαβάστε ακόμα:


Oops…! He did it again: Τι κάνεις όταν το άτομο που γουστάρεις σε στέλνει στο friend zone

Δεν μπορούν να κάνουν σχέση με εμάς αλλά μπορούν με άλλους

Ένα χειροκρότημα στον μαλάκα μας

 Διαβάστε όλα τα άρθρα εδώ

Oops…! He Did It Again: Τι κάνεις όταν το άτομο που γουστάρεις σε στέλνει στο friend zone

friendzone

Έφτασε η μέρα που θα μιλήσουμε για ένα πολύ γνωστό φαινόμενο -εγώ θα το αποκαλούσα πλέον και “αρρώστια”-, το οποίο έχει “χτυπήσει” αμέτρητες χώρες παγκοσμίως και δεν έχει βρεθεί κάποιο “φάρμακο” για να το απαλλάξει από την την καθημερινή μας ζωή. Το φαινόμενο αυτό λέγεται “ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΣΑΝ ΦΙΛΟ”. Σε αυτό το σημείο, θέλω να σας πω πως όταν μου το είχαν πει αυτό στο παρελθόν, είχα απαντήσει: “Θα προτιμούσα να με έβλεπες σα σκύλο”. Anyway, έχω πει και καλύτερα!

Η αλήθεια είναι πως δεν μας στέλνουν μόνο οι άλλοι στο friend zone αλλά το έχουμε κάνει και εμείς πάμπολλες φορές, ας είμαστε ειλικρινείς. Γιατί όμως αυτό συμβαίνει πάντα με τα άτομα που μας αρέσουν πάρα πάρα πάρα πάρα πολύ; Γιατί συμβαίνει πάντα με τα άτομα που έχουμε δαγκώσει για τα καλά την λαμαρίνα; Ελπίζω να μην περιμένετε να σας απαντήσω γιατί κι εγώ από σας περιμένω απάντηση.

Και κάθε φορά το ίδιο σκηνικό. Να μου λένε: “Σε βλέπω σαν φίλο”, ενώ εγώ ουρλιάζω σαν μια άλλη Lady Gaga: “I DON’T WANNA BE FRIENDS. WANT YOUR BAD ROMANCE”. Κι εκεί έρχεται η Britney Spears και πετάει: “Οοps…! I did it again. I made you believe we’re more than just friends”. Ε ναι βρε μάτια μου, αν κάθεσαι και με τσατάρεις καθημερινώς και αμετακλήτως, αν μου στέλνεις selfies που είσαι στο κρεβάτι σχεδόν τσιτσίδι, αν έχεις καταλάβει ότι σε γουστάρω κι εσύ μου πετάς αραιά και που γκομενογλυκόλογα ΠΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΦΙΛΟΙ;

Πετάγεται εκείνη την ώρα και η Demi Lovato λέγοντας: “I should’ve known but I forgot that you think we’re something that we’re not”. Εγώ φταίω μωρή; Για να νομίζει κάποιος ότι είναι κάτι παραπάνω από φίλοι με τον άλλον, προφανώς το άλλο άτομο έχει δείξει κάποια δείγματα. Δεν είμαστε τρελοί για να νομίζουμε ότι κανείς σε αυτό το πλανήτη δεν μας βλέπει φιλικά. Χμμ βασικά υπάρχουν κι αυτοί που το πιστεύουν αυτό αλλά δεν είναι τώρα η ώρα να μιλήσω για ψώνια.

Τέλος πάντων, όταν το άτομο που γουστάρεις σε στέλνει στο friend zone, εσύ δεν θα δείχνεις ότι είσαι διαθέσιμος. Σου λέει να βγείτε (φιλικά πάντα); Μην τρέξεις να ακυρώσεις ότι έχεις κανονίσει για να βγείτε. Ακόμα κι αν δεν έχεις τίποτα να κάνεις, ρίξε άκυρο. Στην τελική κι εσύ ερωτικό άκυρο τρως. Επίσης, μην δείχνεις ότι είσαι κολλημένος γιατί ο άλλος τρομάζει, πολύ. Από την στιγμή που είσαι single μπορείς να την πέσεις και σε άλλα μωράκια. Έτσι, μπορεί να ζηλέψει και το… φιλαράκι.

Βέβαια, υπάρχουν και οι περιπτώσεις που πολλές φορές βλέπουμε κάποιον πιο ερωτικά και όχι τόσο φιλικά αλλά ντρεπόμαστε να το πούμε. Φοβόμαστε την απόρριψη. Φοβόμαστε επίσης κι ότι θα χαθεί αυτό το άτομο από την ζωή μας αν εκείνο μας βλέπει εντελώς φιλικά. Με το να μην εκφράσουμε όμως τα συναισθήματα μας, μόνο να ζούμε μια ζωή μέσα στα νεύρα και μέσα στην αβεβαιότητα καταφέρνουμε. ΠΕΣ ΤΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙ Η ΕΥΧΗ (το φωνάζω για να το ακούω κι εγώ).

Συμπέρασμα: Friend Zone (=) Danger Zone

– ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ (Fragiskos Aggelos Vidalis) 

Διαβάστε ακόμα:

Δεν μπορούν να κάνουν σχέση με εμάς αλλά μπορούν με άλλους

Είμαι η ευκαιρία που έχασες

Έξι λόγοι που μισώ τους πρώην των πρώην μου

 Διαβάστε όλα τα άρθρα εδώ

Δεν μπορούν να κάνουν σχέση με εμάς αλλά μπορούν με άλλους

rihannamiddlefinger

Μια φορά και έναν καιρό ήταν δύο άνθρωποι, οι οποίοι θέλανε ο ένας τον άλλον. Όμως, μια μέρα, ξαφνικά οι δύο έγιναν τρεις. Έγιναν τρεις γιατί κανένας στις μέρες μας δεν είναι ευχαριστήμενος με τα λίγα και ψάχνει τα πολλά. Έγιναν τρεις γιατί εν έτει 2016 γίνανε όλοι αχόρταγοι και παμφάγοι. 

Και έρχομαι στο σημείο να θέσω ένα ερώτημα που χρόνια τώρα με προβληματίζει. Γιατί αυτά τα άτομα μάς λυπούνται επειδή δεν αγαπηθήκαμε με τον ίδιο τρόπο που αγαπήσαμε και δεν λυπούνται εκείνους που παύουν να πιστεύουν ότι μία μέρα θα “κερδίσουν” αυτό που τους αξίζει;

Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή. Τον θέλεις και σε θέλει. Μιλάτε ατελείωτες ώρες στο τηλέφωνο, ανταλλάσσετε χιλιάδες μηνύματα στο Messenger και στο κινητό, κάνετε σχέδια τα οποία κάνουν -μόνο- τα ζευγάρια. Εσείς όμως δεν έχετε βάλει κάποια ταμπέλα. Δεν ξέρεις αν είστε ολοκληρωτικά μαζί ή όχι. Δεν ξέρεις αν αυτά που λέει σε εσένα τα λέει και αλλού. Δεν ξέρεις αν η φράση: “Εγώ ήθελα εσένα, εσύ ήθελες ΚΑΙ εμένα”, κολλάει και στην δική σου περίπτωση.

Φυσικά όλες τις απαντήσεις που θες, θα τις λάβεις πολύ αργότερα, τότε που θα βρει καινούριο γκομενάκι και θα σου πει: “Δεν είμαι σε φάση να κάνω σχέση αυτή τη περίοδο. Ήταν λάθος και το timing που γνωριστήκαμε, καλύτερα να το τελειώσουμε εδώ”. Ποιο να τελειώσουμε ρε, αυτό που δεν αρχίσαμε;  

Λίγες μέρες μετά μαθαίνεις από τη φίλη σου τη Σοφία που το έμαθε από τη φίλη της την Άννα που το έμαθε από τη γνωστή της την Ειρήνη πως το μωράκι που σου έριξε ακυράκι επειδή δεν ήταν σε φάση δέσμευσης, έχει ΣΧΕΣΗ. Σου ανάβουν λοιπόν τα λαμπάκια εκείνη την ώρα και αναρωτιέσαι γιατί δεν μπορούν να κάνουν σχέση με εσένα αλλά μπορούν με άλλους. Γιατί να σου πει ψέματα, ενώ μπορεί να σου πει την αλήθεια, την οποία στην τελική θα την μάθεις από αλλού, γιατί ο κόσμος εκτός από κακός είναι και μικρός

 Και σε ρωτώ εγώ τώρα αγαπημένε/μένη αναγνώστη/στρια, του τη γ@μ@ς ή δεν του τη γ@μ@ς τη μπουφάν; Χα!

Ανεκπλήρωτος έρωτας: Τα αναπάντητα “γιατί”, τα σενάρια του μυαλού και το όνειρο που έχασε τον δρόμο του

apothimena

Ο ανεκπλήρωτος έρωτας λειτουργεί διαφορετικά σε κάθε άνθρωπο. Άλλοι πολεμούν να τον ξεχάσουν με μία άλλη αγάπη και υπάρχει στο μυαλό τους σα μια γλυκιά ανάμνηση, με την ελπίδα ότι κάποτε θα ολοκληρωθεί. Άλλοι έχουν το “φάντασμά” του να τους στοιχειώνει για μια ζωή, αρνούμενοι την αγάπη. Άλλοι πάλι εγκλωβίζονται σε έναν τέτοιο έρωτα και κάθε νέος τους έρωτας συγκρίνεται μ’ αυτόν, τον ιδανικά πλασμένο στο μυαλό τους έρωτα! 

Και τελικά κάθισα και σκέφτηκα, όπως είχαν τραγουδήσει και οι Antique, τι είναι τελικά το απωθημένο για έναν έρωτα; Να έχεις αγγίξει το όνειρο έστω και για λίγο ή να έχεις μείνει σε μία γωνία και να το κοιτάς να περνά και να φεύγει; Να του κουνάς το μαντήλι ή να μένεις στις μικρές σας στιγμές; 

Άτιμο πράγμα το “κοινό παρελθόν”. Άτιμο ακόμη και αν οι στιγμές σας μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Ναι, κι εκεί είναι που σε πιάνουν τα κλάμματα….. τα αμέτρητα γιατί. Ψάχνεις απαντήσεις, τρελαίνεσαι, στριφογυρίζεις μέσα στα σκεπάσματα τα βράδια και αναρωτιέσαι πού μπορεί να είναι. Και αν όχι με μένα, με ποιόν; Και εδώ έρχεται η στιγμή που θα αναφερθώ στο εάν όχι με εμένα, με ποιόν

Βγαίνει με κάποια άλλη και φαίνονται τόσο ευτυχισμένοι μαζί. Έλεγε ότι δεν ήθελε σχέση και τώρα την επιδεικνύει κιόλας. «Γιατί είναι ευτυχισμένος μαζί της; Θα πρέπει να είναι δικό μου λάθος που αυτό που είχαμε δε δούλεψε. Γιατί αυτήν κι όχι εμένα;» Γιατί, γιατί, γιατί; Μήπως είναι πιο καλή από εμένα; ΟΧΙ. Μπας και έχει χαρίσματα κρυμμένα; ΟΧΙ. Ε τότε; 

Αχ βρε Έλλη πόσο σωστά τα είχες πει κι εσύ… Εμένα όμως συνεχίζουν να με περιτριγυρίζουν αμέτρητες σκέψεις και εικόνες, να μου κρατά το χέρι ή απλώς να μιλάμε για ώρες για τα θέλω μας, για τα όνειρά μας και τις φιλοδοξίες μας και ίσως μετά από καιρό νιώσει το 1/3 από αυτά που νιώθω εγώ.

Κακά τα ψέματα, όμως, αυτά είναι σενάρια του μυαλού σου και όσο πιο γρήγορα το καταλάβεις τόσο το καλύτερο για εσένα! Αυτό που σίγουρα ξέρω είναι ότι δεν υπάρχει κανένα όφελος στην εμμονή και στην αναπαραγωγή των ίδιων σκέψεων. Ίσα-ίσα που είναι μια τακτική αποφυγής όπου αντί να απομακρύνετε την προσοχή σας από εκείνον και να τη στρέψετε σε εσάς ή και σε κάποιον άλλον, προσπαθείτε να βρείτε λόγους για να μείνετε συναισθηματικά επενδυμένοι σε κάτι που έχει τελειώσει ή ακόμη χειρότερα σε κάτι που ποτέ δεν άρχισε.

Η σωστή ερώτηση που πρέπει να κάνετε λοιπόν δεν είναι «Γιατί όχι εμένα;» αλλά «Γιατί δεν επιδιώκω κάτι που θα με κάνει πραγματικά χαρούμενη και γεμάτη;». Μήπως γιατί όταν πιστεύουμε σε κάτι ανύπαρκτο με πάθος τελικά το δημιουργούμε και “ζει” μέσα στο μυαλό μας; Μήπως ό,τι δεν συνέβη ποτέ είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά;

– ΑΝΝΑ ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ

Διαβάστε ακόμα:

Ένα χειροκρότημα στον μαλάκα μας

Δεν γίνομαι η καβάτζα κανενός

Είμαι η ευκαιρία που έχασες 

 Διαβάστε όλα τα άρθρα εδώ

Ένα χειροκρότημα στον μαλάκα μας

enaxeikrotimastonmalakamas

Είναι από εκείνες τις στιγμές που η ζωή μας μοιάζει με ταινία του Hollywood, αλλά ύστερα συνειδητοποιούμε πως το άτομο που θέλαμε να πρωταγωνιστήσει σε αυτή θα μπορούσε να παίξει μόνο στο Bollywood. Και ποια στ’ αλήθεια θα ήταν η κατηγορία της ταινίας αυτής; Ρομαντική; Κωμωδία; Θρίλερ; Δράμα; Ίσως λίγο απ’ όλες…

Και προσπαθούμε να γίνουμε οι σεναριογράφοι της ζωής μας, να την σκηνοθετήσουμε όπως θέλουμε εμείς, να κόψουμε όλες εκείνες τις σκηνές που μας πληγώνουν. Βέβαια, αυτό είναι αδύνατο να συμβεί, διότι μπορεί εμείς να γράψουμε το καλύτερο σενάριο, όμως είναι πολύ δύσκολο να βρούμε τον κατάλληλο πρωταγωνιστή για το απογειώσει. Αντιθέτως, βρίσκουμε πάντοτε το άτομο που θα το γειώσει.

Αρχικά, η “ταινία” ξεκινά και φαίνεται να ‘ναι ρομαντική. Δύο άνθρωποι που δείχνουν ενδιαφέρον ο ένας για τον άλλον, που φαίνεται πως θα μπορούσαν να είναι μαζί, που ανταλλάσσουν όμορφα λόγια και υποσχέσεις. Στην συνέχεια μετατρέπεται σε κωμωδία. Ο ένας από τους δύο παίρνει σιγά-σιγά πίσω όλα όσα είπε και σε βγάζει τρελό επειδή πίστεψες εκείνα τα λόγια που έμοιαζαν τότε ονειρικά. Ύστερα μοιάζει με θρίλερ. Τσακωμοί, εντάσεις, λόγια πικρά, λέξεις ψεύτικες. Και τέλος έρχεται το δράμα. Τα λόγια μετατρέπονται σε σιωπή, η αγάπη μετατρέπεται σε ένα σκοτεινό τοπίο που δεν μπορείς να βρεις τον δρόμο της επιστροφής και μένεις εκεί, στο σκοτάδι, ψάχνοντας μια στάλα φως.

Κι έπειτα, βλέποντας και μόνοι μας την “ταινία” αυτή που πρωταγωνιστούσαμε για καιρό, αναρωτιόμαστε πως γίνεται κάποιος να παίρνει πίσω όλα αυτά που έλεγε. Όλα αυτά τα όμορφα πράγματα που τώρα φαίνονται τόσο άσχημα, τόσο λυπητερά. Με τον καιρό, όμως, καταλαβαίνουμε πως όλα αυτά ήταν απλά μαλακίες. Και συνειδητοποιούμε πως όποιος θα παρακολουθούσε την “ταινία” μας θα έλεγε μόνο ένα πράγμα αφού τελείωνε: “Τι μαλακία ήταν αυτή;”. Είναι από εκείνες τις ταινίες που δεν καταλαβαίνεις το τέλος τους, που χάνεις αδίκως τον χρόνο σου για να τις δεις.

Και κάπως έτσι η ταινία τελειώνει. Τελειώνει αλλά κανείς από τους θεατές δεν θέλει να χειροκροτήσει, γιατί ο ένας πρωταγωνιστής έμοιαζε περισσότερο με κομπάρσος. Όμως επειδή το αξίζει, πραγματικά το αξίζει, δώστε ένα χειροκρότημα στον μαλάκα μας!

– ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ (Fragiskos Aggelos Vidalis)

Διαβάστε ακόμα:

Δεν γίνομαι η καβάτζα κανενός

Είμαι η ευκαιρία που έχασες 

Ποτέ ξανά: Έξι λόγοι για να μην γυρίσετε στον πρώην σας

 Διαβάστε όλα τα άρθρα εδώ

HAPPY BIRTHDAY TO ME: 21 χαρές και 21 λύπες

happybirthday.jpg

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Σήμερα είναι τα γενέθλια μου και όπως κάθε χρόνο οι σκέψεις που περνάνε από το μυαλό είναι αμέτρητες. Θυμάμαι πως πέρασα όλα αυτά τα χρόνια τη μέρα των γενεθλίων μου. Θυμάμαι όλους εκείνους τους φίλους που πέρασαν από την ζωή μου, συνειδητοποιώντας σήμερα πως οι περισσότεροι από αυτούς ήταν απλά περαστικοί. Πάτησαν, λέρωσαν, έφυγαν. Το θέμα όμως είναι πως έφυγαν τόσο αθόρυβα που ποτέ μου δεν κατάλαβα την απουσία τους. Ούτε φυσικά τους λόγους που απομακρύνθηκαν από τη ζωή μου. Μήπως έτσι θέλω απλά να νομίζω;

Και βλέπω κάθε χρόνο, την ημέρα των γενέθλιων μου, ποιοι είναι πάντα εκεί, ποιοι μου εύχονται, ποιων οι ευχές είναι αληθινές και ποιοι μου εύχονται απλά για να μου ευχηθούν. Βλέπω ποιοι με ξεχνάνε και ποιοι όχι. Βλέπω ποιοι με διαγράφουν από τη ζωή τους και ποιοι παλεύουν για να με κρατήσουν σε αυτή. Βλέπω ποιοι με συμπαθούν γι’ αυτό που είμαι και ποιοι θέλουν να με αλλάξουν για να με κάνουν αυτό που εκείνοι θέλουν. Γενικά βλέπω… Απλά μερικές φορές κάνω πως δεν βλέπω. Κάνω πως δεν βλέπω ότι κάποιος από τους φίλους μου θέλει να με κρατήσει στη ζωή του με ψέματα. Κάνω πως δεν βλέπω ποια είναι η αλήθεια, γιατί στους περισσότερους αρέσει να ζουν μέσα στο ψέμα. Κάνω πως δεν βλέπω για να με περνάνε για χαζό, διότι οι έξυπνοι δεν χωράνε στις ψεύτικες ζωές των περισσότερων.

Όμως, έχω πάψει πια να προσπαθώ να χωράω στη ζωή των ανθρώπων που είναι πολύ “μικροί” για να πουν “μεγάλες” αλήθειες, που είναι δειλοί για να πουν πως φεύγουν, που εξαφανίζονται και ενώ τους ψάχνεις και το ξέρουν δεν κάνουν την κίνηση να σηκώσουν το κινητό τους και να σε πάρουν ένα τηλέφωνο. Έτσι, λοιπόν, χαίρομαι όταν αυτό το είδος ανθρώπων το απομακρύνω από τη ζωή μου, ή απομακρύνονται εκείνοι από τη δική μου.

Και έφτασε λοιπόν η μέρα που γίνομαι 21. Και έχω στην καρδιά μου 21 χαρές αλλά και 21 λύπες κι αυτό γιατί βλέπω καθώς περνάν τα χρόνια ότι δεν έχω καταφέρει όλα όσα θα ήθελα, όμως από την άλλη χαίρομαι που έχω πραγματοποιήσει έστω και τα μισά από τα όνειρα μου. Στην τελική, είναι πολύ νωρίς για να γίνουν όλα τα όνειρα μου πραγματικότητα. Άσε που έχω ακόμα πολλές ευχές να κάνω, σβήνοντας τα κεράκια από τις τούρτες των γενεθλίων μου τα επόμενα χρόνια.

Ελπίζω μόνο να μην με ρωτήσετε τι δώρο θέλω, γιατί αυτό που πραγματικά θέλω δεν μπορεί να μου το αγοράσει κανείς. Το δώρο που θέλω είναι ανεκτίμητης αξίας. Δεν μπορεί να μου το φέρει κάποιος. Μπορεί να έρθει άμα θέλει εκείνο από μόνο του!

– ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ (Fragiskos Aggelos Vidalis)

Διαβάστε ακόμα:

Δεν γίνομαι η καβάτζα κανενός

Είμαι η ευκαιρία που έχασες 

Summer Lover: Επτά λόγοι που πρέπει να ερωτευτώ το καλοκαίρι

 Διαβάστε όλα τα άρθρα εδώ

Είμαι η ευκαιρία που έχασες

iefkeriapouexases

Εμείς. Μαζί. Δύο τόσο μικρές λέξεις με μία τόσο μεγάλη σημασία. Δύο λέξεις που μας κυνηγάνε σε όλη μας τη ζωή.  Δύο λέξεις που κυνηγάμε εμείς σε όλη μας τη ζωή. Μα όσο και να τις κυνηγάμε δεν μπορούμε πάντα να τις “πιάσουμε”. Μερικές φορές είναι ακατόρθωτο, γιατί το “μαζί” δεν μπορεί να “ζήσει” αν το θέλει μόνο ένας. Γιατί το “εμείς” δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αν δύο άνθρωποι δεν θέλουν να γίνουν ένα.

Όμως, αυτή είναι η ιστορία της ζωής μας. Αυτή είναι η μοίρα μας. Να κυνηγάμε ανθρώπους οι οποίοι προσπαθούν να γίνουν οι σκιές κάποιων άλλων. Κάποιων άλλων που κρύβονται πίσω από τη δική τους τη σκιά και δεν γουστάρουν τη σκιά του άλλου.

Και κάπως έτσι μετατρεπόμαστε κι εμείς σε εκείνες τις σκιές. Σε εκείνες τις σκιές που προσπαθούν να “κουμπώσουν” στη σκιά κάποιου που δεν της το επιτρέπει. Στη σκιά που κάποτε μας έλεγε καθημερινά καλημέρα. Όμως με τον καιρό, η καλημέρα έγινε καληνύχτα και η καληνύχτα έγινε αντίο. Και ξαφνικά όλες οι μέρες της εβδομάδας μοιάζουν Δευτέρες. Μοιάζουν στην χειρότερη ημέρα της εβδομάδας.

Και παρ’ όλο που μπορεί τα “θέλω” μας με εκείνο το άτομο να είναι τα ίδια. Παρ’ όλο που μπορεί να αναζητάμε τα ίδια πράγματα στη ζωή. Παρ’ όλο που μπορεί και οι δύο να ψάχνουμε μανιωδώς το άλλο μας μισό και αυτό το μισό να το βλέπουμε μέσα σε λάθος μάτια. Παρ’ όλο που μπορεί να είμαστε οι ευκαιρίες που έψαχναν για χρόνια, μας χάνουν. Μας χάνουν γιατί μερικοί άνθρωποι δεν έχουν το θάρρος να κυνηγήσουν τις ευκαιρίες που τους δίνονται. Μερικοί άνθρωποι έχουν μόνο το θάρρος να κυνηγήσουν πόκεμον.

– ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ (Fragiskos Aggelos Vidalis)

Διαβάστε ακόμα:

Δεν γίνομαι η καβάτζα κανενός

Ζητώ συγγνώμη στον εαυτό μου που τον πληγώνω για λάθους ανθρώπους 

Ποτέ ξανά: Έξι λόγοι για να μην γυρίσετε στους πρώην σας

 Διαβάστε όλα τα άρθρα εδώ