Ένα χειροκρότημα στον μαλάκα μας

enaxeikrotimastonmalakamas

Είναι από εκείνες τις στιγμές που η ζωή μας μοιάζει με ταινία του Hollywood, αλλά ύστερα συνειδητοποιούμε πως το άτομο που θέλαμε να πρωταγωνιστήσει σε αυτή θα μπορούσε να παίξει μόνο στο Bollywood. Και ποια στ’ αλήθεια θα ήταν η κατηγορία της ταινίας αυτής; Ρομαντική; Κωμωδία; Θρίλερ; Δράμα; Ίσως λίγο απ’ όλες…

Και προσπαθούμε να γίνουμε οι σεναριογράφοι της ζωής μας, να την σκηνοθετήσουμε όπως θέλουμε εμείς, να κόψουμε όλες εκείνες τις σκηνές που μας πληγώνουν. Βέβαια, αυτό είναι αδύνατο να συμβεί, διότι μπορεί εμείς να γράψουμε το καλύτερο σενάριο, όμως είναι πολύ δύσκολο να βρούμε τον κατάλληλο πρωταγωνιστή για το απογειώσει. Αντιθέτως, βρίσκουμε πάντοτε το άτομο που θα το γειώσει.

Αρχικά, η “ταινία” ξεκινά και φαίνεται να ‘ναι ρομαντική. Δύο άνθρωποι που δείχνουν ενδιαφέρον ο ένας για τον άλλον, που φαίνεται πως θα μπορούσαν να είναι μαζί, που ανταλλάσσουν όμορφα λόγια και υποσχέσεις. Στην συνέχεια μετατρέπεται σε κωμωδία. Ο ένας από τους δύο παίρνει σιγά-σιγά πίσω όλα όσα είπε και σε βγάζει τρελό επειδή πίστεψες εκείνα τα λόγια που έμοιαζαν τότε ονειρικά. Ύστερα μοιάζει με θρίλερ. Τσακωμοί, εντάσεις, λόγια πικρά, λέξεις ψεύτικες. Και τέλος έρχεται το δράμα. Τα λόγια μετατρέπονται σε σιωπή, η αγάπη μετατρέπεται σε ένα σκοτεινό τοπίο που δεν μπορείς να βρεις τον δρόμο της επιστροφής και μένεις εκεί, στο σκοτάδι, ψάχνοντας μια στάλα φως.

Κι έπειτα, βλέποντας και μόνοι μας την “ταινία” αυτή που πρωταγωνιστούσαμε για καιρό, αναρωτιόμαστε πως γίνεται κάποιος να παίρνει πίσω όλα αυτά που έλεγε. Όλα αυτά τα όμορφα πράγματα που τώρα φαίνονται τόσο άσχημα, τόσο λυπητερά. Με τον καιρό, όμως, καταλαβαίνουμε πως όλα αυτά ήταν απλά μαλακίες. Και συνειδητοποιούμε πως όποιος θα παρακολουθούσε την “ταινία” μας θα έλεγε μόνο ένα πράγμα αφού τελείωνε: “Τι μαλακία ήταν αυτή;”. Είναι από εκείνες τις ταινίες που δεν καταλαβαίνεις το τέλος τους, που χάνεις αδίκως τον χρόνο σου για να τις δεις.

Και κάπως έτσι η ταινία τελειώνει. Τελειώνει αλλά κανείς από τους θεατές δεν θέλει να χειροκροτήσει, γιατί ο ένας πρωταγωνιστής έμοιαζε περισσότερο με κομπάρσος. Όμως επειδή το αξίζει, πραγματικά το αξίζει, δώστε ένα χειροκρότημα στον μαλάκα μας!

– ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ (Fragiskos Aggelos Vidalis)

Διαβάστε ακόμα:

Δεν γίνομαι η καβάτζα κανενός

Είμαι η ευκαιρία που έχασες 

Ποτέ ξανά: Έξι λόγοι για να μην γυρίσετε στον πρώην σας

 Διαβάστε όλα τα άρθρα εδώ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s