Ζητώ συγγνώμη στον εαυτό μου που τον πληγώνω για λάθους ανθρώπους

lathosanthropous

Θέλεις να μαθαίνεις αν είμαι καλά. Θέλεις να ξέρεις πως είμαι χαρούμενος, ενώ εσύ ήσουν πάντα η αιτία που το χαμόγελο μου μετατρεπόταν σε δάκρυ. Θέλεις να διασκεδάζω, να βγαίνω έξω, να φλερτάρω, να κάνω νέες γνωριμίες. Θέλεις να προχωρήσω στη ζωή μου, ενώ εσύ θες να μείνεις στάσιμος σε ένα όνειρο που έχει γίνει πλέον εφιάλτης. Θέλεις να μαθαίνεις συγκεκριμένα πράγματα γιατί μερικές αλήθειες μπορεί να σε πονέσουν κι ας μην υπάρχει λόγος.

Όμως σε πληροφορώ ότι δεν θα τα μαθαίνεις όλα. Θα μαθαίνεις μόνο αυτά που εγώ θέλω να ξέρεις. Αυτά που θα σε γεμίζουν με αμέτρητα ερωτηματικά, όπως αυτά που κάνουν βόλτα ακόμα στο μυαλό μου και περιμένουν τις απαντήσεις που ποτέ σου δεν θέλησες να δώσεις. Θα μαθαίνεις μόνο αυτά που ξέρουν για μένα οι άγνωστοι, γιατί πλέον αυτό γίναμε, δύο άγνωστοι.

Και είναι τρελό. Αλήθεια είναι τρελό. Πως γίνεται δύο άνθρωποι που γνωριζόντουσαν τόσο καλά, που ζήσανε ωραίες στιγμές, που αντιμετώπισαν μαζί τους φόβους τους να έγιναν δύο ξένοι; Και ξέρεις ποιο είναι το πιο τρελό; Ότι πάντα ο ένας γίνεται ξένος. Πάντα ο ένας φεύγει δίχως να πει αντίο. Πάντα ο ένας πονάει λιγότερο. Κι αυτός ο ένας σίγουρα δεν είμαι εγώ. Εσύ είσαι.

Εσύ είσαι η μόνη σκέψη που δεν με αφήνει να κοιμηθώ τα βράδια. Εσύ είσαι όλες αυτές οι λέξεις και οι φράσεις που τριγυρίζουν στο κεφάλι μου οπουδήποτε κι αν πάω, οπουδήποτε κι αν είμαι. Και ξέρεις κάτι; Μπορεί να μην άγγιξες καν το κορμί μου. Μπορεί τα χείλη σου να μην ακούμπησαν τα δικά μου, όμως αυτές οι λέξεις το έκαναν. Πάντα τα λόγια σου άγγιζαν το κάθε εκατοστό της ψυχής μου.

Τώρα όμως καταλαβαίνω τι πραγματικά σημαίνει η φράση “τα λόγια πονάνε”. Αλήθεια πονάνε. Όχι όμως τα λόγια τα κακά, τα βαριά. Τα καλά λόγια πονάνε. Γιατί αυτά λες σήμερα και αύριο τα ξεχνάς. Και αυτά τα λόγια γίνονται σιωπή. Και μισώ την σιωπή. Μισώ την σιωπή σου. Πονάει η σιωπή σου.

Δεν είναι όμως κάτι καινούριο για μένα. Κάτι που δεν μπορώ να αντιμετωπίσω. Μπορεί να κλάψω, μπορεί να στεναχωρηθώ, όμως πάντα περιτριγυριζόμουν από λάθος άτομα. Πάντα τα λάθος άτομα μου φαινόντουσαν σωστά, διότι ξέρουν τόσο σωστά να κάνουν τα λάθη τους. Είναι αλήθεια. Και ζητώ συγγνώμη στον εαυτό μου που τον πληγώνω για λάθος ανθρώπους. Ζητώ συγγνώμη από εσένα που νόμιζα ότι ήσουν κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είσαι.

Η αλήθεια είναι ότι εγώ ακόμα μένω εδώ. Αλλά εσύ μην μείνεις, φύγε. Φύγε κι αγάπησε τα λάθη σου που είναι για σένανε σωστά. Κι αν το φανάρι της καρδιάς μου δείχνει κόκκινο γιατί δεν θέλει πραγματικά να φύγεις, εσύ δες το για πράσινο. Δες το για πράσινο και φύγε.

– ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ (Fragiskos Aggelos Vidalis)

Διαβάστε ακόμα:

Καλοκαιρινά νεύρα: Οκτώ λόγοι για να τα σπάσεις ΟΛΑ αν σε τσιτώσει επίτηδες

Οκτώ λόγοι για να μην «κολλήσεις» αν σε «φτύσει»

Summer Lover: Επτά λόγοι που πρέπει να ερωτευτώ το καλοκαίρι 

 Διαβάστε όλα τα άρθρα εδώ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s